Ecos Do Ão - Lenine, jongui

Rebenta na Febem rebelião

Um vem com um refém e um facão

A mãe aflita grita logo: não!

E gruda as mãos na grade do portão

Aqui no caos total do cu do mundo cão

Tal a pobreza, tal a podridão

Que assim nosso destino e direção

São um enigma, uma interrogação

Ecos do ão

E, se nos cabe apenas decepção

Colapso, lapso, rapto, corrupção?

E mais desgraça, mais degradação?

Concentração, má distribuição?

Então a nossa contribuição

Não é senão canção, consolação?

Não haverá então mais solução?

Não, não, não, não, não

Ecos do ão

Ecos do ão

Pra transcender a densa dimensão

Da mágoa imensa então, somente então

Passar além da dor da condição

De inferno e céu nossa contradição

Nós temos que fazer com precisão

Entre projeto e sonho a distinção

Para sonhar enfim sem ilusão

O sonho luminoso da razão

Ecos do ão

E se nos cabe só humilhação

Impossibilidade de ascensão

Um sentimento de desilusão

E fantasias de compensação

E é só ruina, tudo em construção

E a vasta selva, só devastação

Não haverá então mais salvação?

Não, não, não, não, não

Ecos do ão

Ecos do ão

Porque não somos só intuição

Nem só pé-de-chinelo, pé no chão

Nós temos violência e perversão

Mas temos o talento e a invenção

Desejos de beleza em profusão

Ideias na cabeça, coração

A singeleza e a sofisticação

O choro, a bossa, o samba e o violão

Ecos do ão

Mas, se nós temos planos, e eles são

O fim da fome e da difamação

Por que não pô-los logo em ação?

Tal seja agora a inauguração

Da nova nossa civilização

Tão singular igual ao nosso ão

E sejam belos, livres, luminosos

Os nossos sonhos de nação

Ecos do ão

Ecos do ão

Він спалахнув у повстанні Фебема

Один приходить із заручником і мачете

Смутна мати одразу кричить: ні!

І приклеює руки до сітки воріт

Тут у повному хаосі собачого світу

Така бідність, така гниль

Так що наша доля і напрямок

Вони — загадка, знак питання

відлуння ãо

І якщо це просто розчарування

Колапс, провал, викрадення, корупція?

І більше ганьби, більше деградації?

Зосередженість, поганий розподіл?

Тож наш внесок

Хіба це лише пісня, розрада?

Тоді більше не буде рішення?

Ні ні ні ні

відлуння ãо

відлуння ãо

Щоб вийти за межі щільного виміру

Про величезне горе тоді, тільки тоді

Вихід за межі стану болю

З пекла і раю наше протиріччя

Ми повинні робити це точно

Різниця між проектом і мрією

Щоб нарешті мріяти без ілюзій

Світлий сон розуму

відлуння ãо

А якщо для нас це лише приниження

Неможливість Вознесіння

Почуття розчарування

І компенсаційні костюми

А це просто руїна, все будується

І великі джунглі, лише розруха

Невже тоді вже не буде порятунку?

Ні ні ні ні

відлуння ãо

відлуння ãо

Бо ми не лише інтуїція

Не просто шльопанці, ноги на землі

У нас насильство і збочення

Але у нас є талант і винахід

Бажання краси в достатку

Ідеї ​​в голові, серці

Простота і витонченість

О чоро, абосса, самба та гітара

відлуння ãо

Але якщо у нас є плани, а вони є

Кінець голоду та наклепу

Чому б не застосувати їх відразу?

Ось така зараз інавгурація

З нашої нової цивілізації

Такий унікальний, як наш ão

І будьте красивими, вільними, яскравими

Наша нація мріє

відлуння ãо

відлуння ãо