Ithaf - Рауф

Bülbüli-qəmzədəyəm, bağü bəharım sənsən

Dəhənü qəddü rüxün, qönçəvü sərvü səmənim

Edəməm tərk, Füzuli, səri-kuyin yarın

Vətənimdir, vətənimdir, vətənimdir, vətənim!

Üzünü məndən nihan еtmək dilərsən, еtməgil!

Gözlərim yaşın rəvan еtmək dilərsən, еtməgil!

Qoymuşam еşqində mən kövnü məkanın varını

Can nədir kim, qəsdi-can еtmək dilərsən, еtməgil!

Я — соловейко, ти — мій весняний сад

Уста повні духу, бруньки повні кипариса

Я не піду, Фізулі, завтра

Моя батьківщина, моя Батьківщина, моя батьківщина, моя батьківщина!

Якщо ти хочеш приховати від мене своє обличчя, не роби!

Якщо ви хочете, щоб мої сльози текли гладко, не робіть!

Закоханий я ставлю старий простір

Хто душа, хочеш покінчити життя самогубством, не роби!