Djöflasnaran - Pascal Pinon

Eitt sinn ég fann þessa ógnarþrá

Að vera eitt og skilja við annað

Hugurinn tók mig og ég fór að sjá

Allt sem ég vildi og þráði var bannað

Því tíminn stríðir á móti mér

Og engu fæ ég um neitt að ráða

Eitt sár er gróið og annað er

Að vaxa og dafna þar inn í mér

Svo langt er liðið af lífinu

Að ekki er nema von að mér hraki

Ég reyni að gleyma, það sorglega er

Að enn kann ég ei að sleppa taki

En hjartað ræður og hjartað fer

Ávallt sínar eigin leiðir

Og hvað sem verður og hvað sem ber

Vonin vakir og lifir í mér

Одного разу я відчув бажання погрожувати

Бути одним і розуміти іншого

Розум взяв мене, і я пішов подивитися

Все, що я хотів і хотів, було заборонено

Бо час проти мене

І я нічого не контролюю

Одна рана зажила, а інша

Щоб рости і процвітати там, всередині мене

Поки що життя минуло

Що є лише надія на моє одужання

Я намагаюся забути, це сумно

Що я досі не знаю, як відпустити

Але серце править, а серце йде

Завжди своїми шляхами

І що б не сталося і що б не витримало

Надія прокидається і живе в мені