Hamrah - Kaboos

— ورس یکم -

مملو از رهایی

حس فرار یه زندانی

مثل دویدن چشم بسته وسط یه شنزار

نتیجه ی بعد اصرار

شیرین ترین تکرار

تمام کلمات دنیا

قاصرن از وصف چشمات

حتی عشق

کل اون لحظه هایی که از درون میزدم فریاد

تک به تک اشکا همه دردا

لحظه لحظه شک به فردا

حتی وقت بریدن درست سر بزنگاه

تو بودی همراه

رخنه عشق بودی تو بی پناهی این تن

چشمه شعر بودی تو بی نوایی این لب

چهره آرامش تو بی قراری شب

میدونم رفتارام پیرت کرد

ولی تو همیشه بودی بام بی منت

حتی تو اوج جنونم

از عقلانیت نقطه عبورم

وقتی که خشم کل وجودم

شکسته جز به جزء غرورم

مطمئنم

دوباره

پیدات میکنم تو صبح غروبم